Besnijdenisinfo.nl
een informatieve handreiking
Ervaringen
Bob
Is het wel fijn om besneden te zijn?
Dit is een verhaal over mijn leven met en zonder voorhuid. Ik had als puber een flink velletje. Een soort slurfje. Vanaf mijn 17e had ik al een regelmatig seksleven en een jaar later was ik zelfs al getrouwd. Mijn seksleven was redelijk goed maar niet helemaal naar mijn zin. Tijdens het neuken had ik altijd het gevoel dat ik in mijn eigen velletje heen en weer lag te glijden (en dat was natuurlijk ook zo) en voelde daardoor weinig van de binnenkant van mijn vrouw's vagina. Het gaf me te weinig frictie waardoor ik echt mijn best moest doen om klaar te komen. Na langdurig overleg met mijn vrouw en na eerst allerlei standjes te hebben uitgeprobeerd kwamen we op gegeven moment tot de conclusie dat het niet onverstandig zou zijn om eens met de huisarts te gaan praten over een operatieve verwijdering van die lange voorhuid van me, een besnijdenis dus. Mijn vrouw was het daar direct mee eens want dat vond ze zo wie zo een goed idee. Ik had destijds er al eens een en ander over gelezen en in Verenigde Staten was het zelfs een standaard operatie die onmiddellijk na de geboorte werd uitgevoerd bij vrijwel elke baby. Ik heb het over de jaren '60. In Nederland was het toen nog hoogst ongebruikelijk. Mijn huisarts was van mening dat het niet echt noodzakelijk was maar verwees me wel door naar een chirurg. Ook de chirurg zag het probleem niet maar had er geen enkele moeite mee om mij te opereren. Er werd geen inhoudelijk gesprek gevoerd over de operatie. Ik had er destijds ook geen idee van dat er verschillende graduaties waren in de manier van besnijden. Besnijden is besnijden dacht ik en was blij dat er wat aan mijn probleem gedaan werd.
Losjes besneden
Heel toevallig werd ik, op de dag dat ik 19 werd onder volledige narcose geopereerd en kreeg na afloop van mijn operatie allerlei felicitaties van de zusters voor zowel mijn verjaardag alsmede voor de goed gelukte operatie. Het was heel raar om onder de dekens te zien hoe mijn piemel volledig in verband zat verpakt en eigelijk was ik ook wel een beetje in paniek. De chirurg had er immers zijn scalpel in gezet, hoe zou het er nu uitzien? Ik moest enkele dagen wachten op het resultaat. Het zag er uiteindelijk mooi uit met het litteken een paar centimeter achter mijn eikel. Het leek allemaal goed gelukt en was blij.
De dokter had echter weinig vel weggesneden waardoor mijn resterende voorhuid een aantal millimeters terug rolde over mijn eikel. Het was dus een "losse" besnijdenis. Een kwalificatie die ik toen nog niet kende. In slappe toestand, en dat is toch echt het grootste deel van de dag, rolde mijn resterende velletje ongeveer een halve centimeter terug over de rand van mijn eikel om dan vervolgens wat schaamhaar klem te zetten tussen het terug gerolde velletje en de eikel met als gevolg dat telkens als ik mijn knieën over elkaar deed er een aantal schaamharen ruw werden uitgetrokken. Een pijnlijk en vooral zeer vervelende situatie. Ik moest als ik mijn benen over elkaar deed altijd een beetje met mijn hand in mijn kruis rommelen om te proberen te voorkomen dat er weer enkele haren uit mijn schaamstreek werden getrokken.
Ondanks dat de voorhuid dus wel een klein stukje over de rand kwam lag mijn eikel voor het eerst van zijn leventje de hele dag grotendeels bloot. Fietsend, brommend of in de stadsbus had ik al snel een stevige erectie vanwege het gewiebel van mijn eikel in mijn onderbroek. Mijn eikel was zonder de beschermende voorhuid veel gevoeliger dan ik me had voorgesteld. Meestal was door het wiebelen het krijgen van een erectie een aangenaam gevoel maar het kon ook wel eens zeer hinderlijk zijn waardoor ik soms een extra halte langer moest blijven zitten in de bus omdat ik met een erectie in mijn broek niet durfde uit te stappen. Na bijna een jaar met schaamhaar problemen te hebben rondgelopen ben ik terug gegaan naar de chirurg met deze klacht. De chirurg had maar een advies. Schaamhaar kort knippen en zo houden. Ik vond dat echter een onbevredigend antwoord maar legde me er maar bij neer.
Strak besneden
Inmiddels 25, en na dus 6 jaar sukkelen heb ik, in overleg met mijn vrouw, een andere (plastische) chirurg benaderd met het verzoek er eens goed naar te kijken. Hij vond het mooi gedaan was maar het volgens hem inderdaad erg losjes was besneden en vroeg me wat ik nu zelf zou willen. Ik vertelde hem dat ik graag veel strakker besneden wilde zijn en gelijk ook verlost wilde worden van mijn frenulum (toompje). Ik wilde namelijk een lage, zeer strakke besnijdenis, en mijn resterende voorhuid vlak onder de eikel vast gezet hebben en dan is er geen plaats meer voor het frenulum. Ik maakte de chirurg nogmaals duidelijk dat het echt radicaal moest worden gedaan deze tweede keer want ik wilde dat mijn velletje na deze operatie nooit meer over mijn eikel zou kunnen terug rollen in slappe toestand. De chirurg had er alle begrip voor en zou me opereren zoals ik dat, samen met mijn vrouw, had gevraagd. Een paar maanden later werd ik, nu onder locale verdoving, voor de tweede keer besneden. Nu door een chirurg met wie ik wel overleg had gehad over de wijze waarop ik besneden wilde zijn.
Vrijwel geen beweging meer
De operatie duurde hooguit 25 minuten en alles was volgens de chirurg precies gegaan zoals wij aan hem hadden gevraagd. Ik heb me daarna aangekleed en ben naar huis gegaan. Ik kon prima lopen en zelfs voorzichtig gaan zitten. Op het resultaat moest ik echter nog een paar dagen wachten. Ik kreeg pillen tegen nachtelijke erecties en dat bleek nodig ook. Het duurde enkele dagen voordat het verband er af gedoucht mocht worden.
Er was echter een ontsteking ontstaan aan de rechterkant van mijn voorhuid. Deze ontstoken plek huid ging afsterven en na verloop van vele weken kwam daar dik, taai littekenweefsel voor in de plaats. Minder mooi maar het genas verder goed. Hoewel ik daarover diverse malen heb geklaagd bij de chirurg, denk ik dat hij pas een jaar later, enkele malen met een soort schraaptechniek (het leek wel op een kaasschaaf) geprobeerd heeft het littekenweefsel dunner te maken en dat lukte dan ook wel maar een mooi litteken had ik niet meer.
Ik schat dat bij mijn eerste operatie ongeveer 20 tot 25% van mijn voorhuid was verwijderd en bij deze 2e operatie zeker 50 tot 60% van het op dat moment nog aanwezige binnen- en buitenvel. Een forse ingreep dus maar dat wilde ik ook. Binnenvel was er dus in het geheel niet meer en van het buitenvel was er nog slechts een aantal centimeters, (5 of 6 schat ik), over gebleven gemeten vanaf de haargrens welke door deze 2e, besnijdenis naar voren werd opgeschoven richting van mijn eikel. Dit laatste had ik niet voorzien. Maar goed, zo was het nou eenmaal. Strak wilde ik het hebben en strak was het. Bij een volledige erectie werd de buikwand zelfs iets (en wordt dat overigens nog steeds) naar voren getrokken en de balzak iets omhoog. Daar heb ik nooit enig probleem mee gehad want het voelde gewoon heel erg fijn om zo besneden te zijn. Seks was goed en mijn eikel lag de hele dag volledig ontbloot en slap of stijf maakte helemaal niets meer uit, geweldig dus. Het probleem met mijn schaamhaar bestond gelukkig niet meer. Ik kon het bijna wel van de daken schreeuwen zo'n bevrijding was dit voor mij. Mij vrouw was ook heel blij met het resultaat van deze 2e operatie. Samen hadden wij er vooraf veel over gesproken en mijn vrouw was altijd al een grote voorstander geweest van het besnijden van mijn piemel zowel de eerste als de tweede keer en ook zij wilde dat het de tweede keer heel strak zou worden gedaan vanwege alle problemen die ik heb gehad met mijn schaamhaar.
Ik had in het begin echter ook af en toe wel eens een beetje paniek over de strakheid van mijn piemel, er zat nu echt helemaal geen enkele beweging meer in mijn vel en ik vroeg me wel eens af... Maar goed, hij functioneerde helemaal zoals hij zou moeten functioneren en ik moest eigelijk niet zeuren dacht ik dan en het allerfijnste was dat er nooit meer haren uit mijn schaamstreek werden getrokken als ik mijn knieën over elkaar deed en daar was het uiteindelijk toch allemaal om begonnen. Het aftrekken daar en tegen was niet meer mogelijk op de manier zoals ik dat gewend was maar ik was daar niet zo mee bezig. In de loop der jaren ontwikkelende ik wel voor mij nieuwe masturbatie technieken. Onder de douche gebruikte ik bijvoorbeeld veel zeepschuim en dat voelde heerlijk en ik kwam regelmatig tot een orgasme. Met mijn droge hand over mijn eikel wrijven was geen optie want mijn eikel was daar toen nog veel te gevoelig voor. Mijn eikel lag weliswaar al vele jaren bloot maar was toch steeds te gevoelig. Een glijmiddelen of olie gebruiken om mezelf af te trekken was ook een optie maar genoot zeker niet mijn voorkeur.
Een van de nieuwe manieren van zelf bevredigen die ik had bedacht was dat ik op mijn knieën ging zitten en me bovenlichaam dan voorover boog naar de grond. Dan ontstond er wat ruimte in mijn voorhuid en alleen in deze houding was er dus enige bewegingsruimte te creëren. Ik kon daar heel goed mee leven en van genieten.
Er waren een aantal redenen waarom ik me met die beperkingen van mijn piemel goed kon leven. Ten eerste was ik zeer tevreden over het resultaat van mijn tweede besnijdenis. Ik wilde een hele strakke piemel en die had ik nu dus. Het voordeel van mijn strakke besnijdenis woog vele malen op tegenover het geringe nadeel van doe-het-zelven. Ten tweede had ik een heel prima seksleven dus tijd voor zelf bevrediging had ik nauwelijks.
We kwamen veel in de sauna en mijn piemel viel altijd op want er waren toen maar weinig besneden mannen. Ik vond die aandacht niet onprettig.
Het neuken ging me eenvoudig af want even een snelle wip maken was geen enkel probleem en met hetzelfde gemak kon ik ook uren doorgaan en wachten met klaarkomen. Het was dus een periode van een en al feest. Elke dag weer opnieuw. Ik wilde alleen nog maar in het lichaam van mijn vrouw klaarkomen want dat was toch het lekkerste plekje op de hele wereld.
Klaarkomen
Ja het klaarkomen, dat is ook een verhaal op zich. Door mijn besnijdenis is daar wel enige verandering in gekomen. Het gevoel in mijn eikel was iets aan het verminderen. Het was weliswaar een geleidelijk proces maar de vermindering van gevoel was in gang gezet. Ik weet dat omdat ik natuurlijk tot mijn 19e een velletje heb gehad. Het klaarkomen was eigelijk altijd een zeer intense bevrediging die helemaal uit mijn tenen kwam. De eerste 7, 8 jaar als besneden man bleef dat ook zo. Ik kreeg toen nog steeds een intense bevrediging. Maar naar mate ik langer met een ontblote eikel rondliep ging mijn gevoel naar mijn idee wel iets achteruit (ik praat inmiddels over zo'n 10 / 12 jaar na de eerste operatie). Ik merkte dat de intensiteit van het klaarkomen veranderde. Niet dat ik me ongerust maakte hierover want het ging allemaal heel geleidelijk aan maar toch ging het er op lijken of mijn bevrediging van minder "diep" uit mijn tenen kwam dan vroeger. Hoewel ik dit nu zo makkelijk schrijf was ik me dat destijds niet bewust. Ik ging al zo lang met dezelfde partner naar bed en dacht dat daar misschien wel eens de oorzaak kon liggen. Was de gewenning aan haar inmiddels toegeslagen? Was de spanning minder geworden? Ik wist het allemaal niet zeker maar in retrospectief vallen alle puzzeldeeltjes nu wel in elkaar. Mijn gevoel naar haar was veel minder veranderd dan het gevoel in mijn eikel. Dat gevoel veranderde echt. Ik ging na het seksen met mijn vrouw mezelf steeds vaker nogmaals bevredigen want dan had ik pas het gevoel om echt helemaal "leeg" te zijn.
Nieuwe vaste relatie
Na mijn scheiding en een flink aantal jaren feesten en beesten met vele vriendinnen kreeg ik weer een vaste relatie, ik was inmiddels ruim dertig en naar mijn idee op een hoogte punt in mijn seksleven. De nieuwe vriendinnen waren allemaal gek op mijn piemel en genoten er met volle teugen van evenals ik. Er was er zelfs een bij die minimaal drie keer per dag met me naar bed wilde en dat heb ik met haar dan ook een aantal jaren met haar volgehouden, 1000 keer neuken per jaar. De eerste afknappers kwamen van mijn eerstvolgende vaste vriendin die het al direct jammer vond dat ik besneden was en zeker zo enorm strak want ze kon er geen spelletjes mee spelen zoals zij dat gewend was met voorgangers die kennelijk niet besneden waren. Ook vond ze het litteken niet echt mooi en daar had ze natuurlijk wel gelijk in.
De seks was goed en oraal was ze een ster want ze deed met haar mond dingen die geen ander ooit tevoren deed. Niet dat ik ooit door ben klaar gekomen maar het was een heel bijzonder fijn voorspel. Met de hand lukt het haar niet om mij te bevredigen maar dat hebben anderen voor en na haar ook nooit voor elkaar gekregen in tegenstelling tot mijn eerste vrouw maar heeft mijn kleine vriend nog meegemaakt in zijn originele staat.
Voor mijn nieuwe vriendin was er onvoldoende ruimte in mijn vel om er een soepele trek beweging mee te maken. De piep kleine beweginkjes van een paar millimeter die wel mogelijk waren waren kennelijk te vermoeiend voor haar. Deze vriendin vond ook naar eigen zeggen dat mijn pik veel weg had van een vibrator. Een vibrator, zo zei ze ooit, had net als mijn piemel, ook geen beweging aan de buitenkant. Ik heb dat maar als een compliment beschouwt want wat moest ik anders met zo'n opmerking. De seks was erg goed met haar. Ik raakte echter toch wel een beetje geobsedeerd over mijn littekens. Daarom besloot ik dan ook om wederom een plastisch chirurg (de derde dus) te consulteren met de vraag of hij wat aan mijn littekens kon doen. De chirurg zag echter geen enkele oplossing voor mij. Hij stelde vast dat mijn voorhuid absoluut te strak was en dat de plek van het litteken zelfs vast was gegroeid was aan de stam van mijn penis en vroeg of hij dat moest losmaken. Dat heb ik niet laten doen, ik vond het wel prima zo en daar heb ik het dan ook maar bij gelaten. Hij vroeg nog wel, kennelijk omdat hij nog niet eerder een zo strakke piemel had gezien of ik tevreden was met mijn situatie en of het mij niet hinderde. Mijn antwoord moge duidelijk zijn. Ja, ik was tevreden en nee het hinderde mij in zijn geheel niet.
De rek van mijn voorhuid was er uiteraard helemaal uit maar toch leek het op gegeven moment of het ietsje minder strak aan het worden was. Het was inmiddels ruim 12 jaar na de tweede operatie. Ik had het idee dat er enkele millimeters ruimte was ontstaan en dat bleek ook zo te zijn. Dat had zo goed als zeker te maken met het feit dat ik wat dikker aan het worden was en er zich extra vetweefsel bij het schaambeen ophoopte waardoor de huid van het schaambeen iets naar voren werd geduwd en waardoor het vel van mijn penis wat ruimte leek te krijgen. Ik denk dit althans.
Ongevoeliger
Zoals meerdere malen gezegd heb ik altijd veel van seks genoten maar naar mate ik ouder werd begon ik meer tijd nodig te hebben om klaar te komen. Ik praat niet over heel veel verschil want ook van dit proces was ik me niet echt bewust destijds. Wel viel het me op dat mijn eikel ongevoeliger leek te worden want ik kon met een droge hand behoorlijk stevig mijn eikel stimuleren.
De oorzaak daarvan was natuurlijk mijn status als besneden man die 24 uur per dag al ruim 25 jaar rondliep met een volledig ontblote eikel. Als ik nu terug kijk is het dan ook logisch en heel normaal want je eikel schuurt ook de hele dag heen en weer in je broek en de eikel kan niet anders dan daardoor ongevoeliger worden. De oorspronkelijke voorhuid is het beschermlaagje van je eikel en dan is het na een besnijdenis niet onlogisch dat die eikel wat ongevoeliger gaat worden. Mijn eikel werd dus ietsje ongevoeliger, groter, harder en vooral droger. Het is naar mijn idee flauwekul omdat eelt te noemen maar misschien is dat het wel. Het was echter niet van merkbare invloed op mijn seksuele prestaties en het klaarkomen. Klaar komen doe je uiteindelijk toch hoofdzakelijk tussen je oren.
40 jaar na dato
Nu na ruim 40 jaar denk ik met veel plezier terug aan dat kleine, strakke mannetje van me. Ik heb destijds nooit bewust gedacht over het ongevoeliger worden van mijn eikel. Dat gebeurde gewoon ongemerkt en daarom had ik er dus ook geen enkel probleem mee.
Op internet zie je soms allerlei verhalen van mannen die recent zijn besneden opeens een fantastisch nieuw seksleven hebben. Beter dan ooit tevoren en met opeens veel meer gevoel in hun eikel. Dat laatste geloof ik dan ook wel. Het seksleven bij deze pas besneden mannen zal veel beter zijn dan ooit tevoren. Zeker in het begin. Dat was bij mij uiteindelijk ook het geval. Deze nieuw besneden mannen vertellen verder dat ze het veel eerder hadden moeten doen. Ik vind het allemaal prima voor ze, maar ik zou deze mannen over 40 jaar nog wel eens willen spreken want die vlieger gaat namelijk niet op. Een blote eikel blijft zeker niet zo gevoelig als vlak na de besnijdenis en dat is maar goed ook denk ik.
Zelf wist ik al voor mijn eerste operatie dat mijn eikel minder gevoelig zou worden. Ik had dat al eens gelezen in Penthouse dacht ik. Het waren verhalen van mannen die last hadden van vroegtijdige zaadlozing en het advies was destijds dan ook steevast om zich te laten besnijden. De eikel zou dan wat ongevoeliger worden en dan konden ze het langer volhouden in bed. Ik wist dat dus maar heb me toch laten besnijden. Ik had er geen idee van hoe snel of hoe langzaam deze vermindering van gevoel zou plaats gaan vinden. Er was immers heel weinig over dit onderwerp te lezen in de Amerikaanse bladen.
Ik wist wel dat Joden, Moslims en Amerikanen allemaal besneden waren en tegenwoordig weet ik ook dat Joden en Amerikanen wel de meest radicale vorm van besnijden hebben, dus flink strak en met volledig weg halen van het frenulum. Ik kan me niet herinneren dat daar destijds open en bloot over werd gesproken in tegenstelling met de tijd waar we nu in leven.
Er zijn tegenwoordig allerlei instanties die het besnijden proberen aan te moedigen of uit te bannen. Het besnijden zal echter nooit op houden te bestaan en van mij hoeft dat ook niet. Het is prima als je ervoor bent en ik vind het ook prima als iemand dat niet is.
Mijn eikel was dus zoals eerder gezegd wel iets dikker geworden dan vroeger maar ook wat stugger en droger. De kleur van mijn eikel is niet meer roze maar wat blauwig. Allemaal de gevolgen van die "blootlegging" destijds maar... natuurlijk ook van het ouder worden, dat mag zeker niet vergeten worden.
Nog steeds gevoel
Ik ben een ervaringsdeskundige. Ik weet als geen ander het verschil in het seksleven en het gevoel van mijn piemel van voor en van na mijn besnijdenis. Ik had ondanks mijn jeugdige leeftijd al een redelijk seksleven achter de rug voordat ik besloot om mezelf te laten besnijden. Ik heb echter nooit een dag spijt van gehad van die beslissing. Echt nooit. Ik heb mezelf en verschillende partners een prima seksleven gegeven. Het is eigelijk best wel prettig als je eikel niet meer zo (over)gevoelig is.
Geloof me, het is zelfs fijner tijdens het neuken. Het lijkt dus allemaal veel erger dan dat het is en het verschil tussen met en zonder velletje heb ik alleen maar kunnen meemaken omdat mijn ouders nooit de beslissing hebben genomen om mij als baby te laten besnijden. Dan was me dit gedoe bespaard gebleven.
Nog steeds voel ik dagelijks tijdens het wandelen of traplopen mijn eikel in mijn boxershort van links naar rechts bewegen of schuren en het is nog steeds na al die jaren een aangenaam gevoel hoewel ik er tegenwoordig geen erectie meer van krijg zoals vroeger maar ik wil dan ook geen bushaltes meer overslaan.
In bed kan ik het nog steeds langer uithouden dan vroeger en als het echt moet en ik zeer opgewonden ben kan ik ook binnen 5 minuten klaarkomen. Er zit dus echt heel veel tussen je oren. Kortom, eigelijk is het helemaal prima zo.
Zelfbevrediging
Ik heb tegenwoordig geen vaste relatie meer en dat bevalt na een aantal jaren wonder boven wonder goed. In het begin had ik daar wel eens moeite mee. Ik was zo gewend om altijd klaar te komen in het "liefdestunneltje" van een vrouw en dat blijft dan ook het lekkerste plekje op aarde voor mij. Ik deed de afgelopen 42 jaar niet vaak of misschien wel te weinig aan zelfbevrediging De schrik sloeg dan ook toe toen ik alleen kwam te staan en daar vaker gebruik van moest gaan maken. Ik was in het begin van mijn solocarrière af en toe echt in een crisis want het ging me niet gemakkelijk af om met mezelf te rommelen.
Ik heb toen steun gezocht op Internet en kwam uiteindelijk uit bij Circlist.org in de USA (dat heet tegenwoordig criclist.com). Daar bleek mijn heel strak besneden piemel beslist geen uitzondering te zijn. Vele tientallen mannen kwam ik op die site tegen die minstens zo strak waren besneden zoals ik en ik voelde me met die wetenschap op gegeven moment dan ook heel gerust gesteld en blij. Ik had opeens genoeg lotgenoten in de wereld. Er waren vele mannen (Amerikanen, Nederlanders en zelfs Duitsers op die site) die graag hadden gehad dat ze net zo strak waren besneden zoals ik want er werden ook foto's uitgewisseld destijds. Waar het Internet al niet goed voor is!
De seksuele drang meldt zich regelmatig vanzelf bij me. Ook als ik er niet mee bezig ben of wil zijn maar als ik een tijdje niet ben klaar gekomen worden mijn ballen langzaam maar zeker groter en voel ik me lichamelijk niet lekker worden en naar mate ik nog langer wacht steeds onprettiger zelfs. Mijn ballen gaan op gegeven moment zelfs lichtelijk pijn doen. Ik heb dan echt het gevoel van bijna ontploffen tussen mijn benen en wil dan het liefste dwars door een muur lopen. Ik vind het heel jammer dat ik dit gevoel van opwinding niet kan uitschakelen of inschakelen waneer ik dat zelf zou willen.
Er valt na het klaarkomen heel veel van me af en kan dan daarna ook weer dagen zeer prettig in mijn vel zitten, hoewel dit laatste bijna een contradictio in terminis lijkt.
Voor of tegen besnijden
Ondanks mijn lange, uitvoerige en soms ook wat kritische verhaal denk ik dat het duidelijk moge zijn dat ik voor de besnijdenis van mannen ben.
Op de anti circumcisie sites van het Internet wordt vaak geadviseerd dat een man dit maar zelf na zijn 18e jaar zou moeten beslissen en ouders van kleine kinderen daarover zelfs niet zouden mogen beslissen. Daar ben ik, het zoals iedereen na mijn verhaal zal begrijpen mordicus tegen. Ik denk dat ouders die hun baby of kindje te laten besnijden het allerbeste voor hebben met hun kind en ze daarmee het grootste plezier van hun toekomstige leven geven.
Ik had graag gewild dat mijn ouders dit destijds voor mij hadden besloten. Het zou me een hoop gezeur hebben bespaard in mijn leven. Ik zou ze er nu nog steeds dankbaar voor zijn geweest maar helaas moest ik wachten totdat ik 18 was om deze beslissing te nemen. Jammer echt heel jammer.
Het besnijden van een kind heeft misschien wel een paar kleine nadelen maar die wegen absoluut niet op tegenover de vele, vele voordelen.
Het ziet er bijvoorbeeld beter en mooier uit, het is schoner en het is (zoals in mijn geval met een strakke lage besnijdenis) beslist vrij van smegma, luchtjes of vreemde smaak. Je kan het als man langer volhouden in bed en zelfbevrediging staat zeker niet op de eerste plaats bij besneden mannen. Orale seks wordt eerder door vrouwen toegepast over het algemeen. Het vermindert, bij een lage besnijdenis, de kans op AIDS (dit komt door het ontbreken van het binnenvel dat veel kwetsbaarder is dan het buitenvel) en vrouwen van een besneden man hebben nauwelijks of geen last van baarmoederhals kanker (dit heb ik ooit in een wetenschappelijk artikel gelezen afkomstig uit Israël) en wat te denken van urineweg infecties. Verder staat een besneden piemel ook flink stoerder en brutaler om te zien en veel vrouwen (zeker in mijn leven) hebben toch uiteindelijk meestal een voorkeur gehad voor een besneden piemel en tegenwoordig neemt die voorkeur zelfs flink toe als ik het Internet mag geloven. Er zijn in Nederland tegenwoordig vele honderdduizenden besneden mannen.
Zoals gezegd is het dus voor een man het beste als hij op zeer jonge leeftijd wordt besneden. Ik denk ook dat het zelfs het beste is als het gelijk heel strak wordt gedaan en ook het frenulum (toompje) wordt verwijderd. Dat velletje en het frenulum mis je later absoluut niet. Als je er niet mee bent opgegroeid weet je gewoon niet beter. Je hebt als kind nauwelijks enige last van die kleine operatie en later dus ook geen problemen zoals ik wel heb gehad.
Als er bij een baby maar weinig voorhuid wordt weg gesneden, een losse besnijdenis dus, de kans dan groot op een terug rollende voorhuid die later veel problemen kan veroorzaken zodra de haren gaan groeien (zie het begin van mijn verhaal). Mijn zonen zijn als baby allebei flink strak besneden en zonder frenulum. Ik heb ze daarmee veel leed bespaard terug kijkend naar mezelf.
Tegenwoordig zijn er in Nederland meerdere zeer goede klinieken die in het besnijden van kinderen zijn gespecialiseerd en er absoluut niet vreemd van zullen opkijken als u uw kind een strakke (hoge of lage) besnijdenis wilt geven en het toompje wil laten weghalen. Informeer daar maar naar. Het is niet iets vreemdst voor deze specialisten van deze klinieken.
Ik heb hier voor www.besnijdenisinfo.nl verhaald uit eigen ervaring en ik ben er trots op om een besneden man te zijn. Als ik mijn leven over moest doen zou ik precies hetzelfde hebben gedaan als ik heb gedaan. Alleen zou ik bij mijn eerste besnijdenisoperatie tegen mijn chirurg hebben gezegd: "flink strak besnijden deze keer dokter". Dat had mijn traject dat ik heb bewandeld veel en veel korter gemaakt.
Mijn slotwoord is dan ook: Ja, het is echt heel fijn om besneden te zijn!
Bobbus - 2008
 |  |
 |  |
Terug naar index