This site will look much better in a browser that supports web standards, but it is accessible to any browser or Internet device.
Thomas (24 jaar)
Ik wil graag mijn ervaringen met besnijdenis delen met anderen die deze ingreep overwegen.
Ik heb zelf veel gehad aan deze site, het gaf houvast tijdens het herstel en een idee wat ik er van kon verwachten. Mijn ervaring komt in grote lijnen overeen met de verhalen op de site. Ik ben op 23-jarige leeftijd besneden. De aanloop is eigenlijk vrij lang geweest. Zo'n drie jaar geleden merkte ik dat mijn voorhuid op bepaalde plekken wat wit zag en de huid voelde wat stroef aan. Op zo'n moment denk je vrij snel aan een SOA, maar dat was toch wel uitgesloten in mijn geval. Na het een tijdje aangekeken te hebben, toch maar naar de huisarts. Deze constateerde lichen sclerosus, wat neer komt op een soort littekenweefsel. De zalfjes die de huisarts vervolgens voorschreef hadden weinig tot geen effect. Ondertussen werd voorhuid aan de voorkant langzamerhand steeds stroever en werd het dus steeds moeilijker de voorhuid helemaal over de eikel te trekken. Dit werd ook steeds vervelender en pijnlijker tijdens de seks. Op een gegeven moment heeft dit zelfs geleidt tot een scheurtje in het toompje tussen de schacht en de eikel tijdens het vrijen. Erg pijnlijk en een bloederige bedoening. Ik ben toen steeds meer gaan nadenken over besnijdenis. Onder andere na het aantal keren lezen van de ervaringen op deze site en het bekijken van de foto's heb ik vorige zomer de knoop doorgehakt. Huisarts weer bezocht, een verwijzing gekregen, en een afspraak gemaakt bij de afdeling urologie in het ziekenhuis. De uroloog heeft toen ook gekeken naar de situatie "daar beneden" en concludeerde al snel dat besnijdenis inderdaad zeer verstandig zou zijn. Tevens raadde hij mij af steeds te proberen de voorhuid achter de eikel te schuiven (dit deed ik vanwege hygiëne), omdat de kans bestaat dat de voorhuid dan niet meer terug wil en je een "Spaanse kraag" krijgt, zoals de beste man het noemde. De afspraak voor de daadwerkelijke besnijdenis heb ik toen zeker een half jaar later in laten plannen, vanwege het voetbalseizoen dat ik eerst wou afmaken.
Eigelijk ben ik niet echt zenuwachtig geweest tijdens die maanden. Natuurlijk denk je er wel veel aan, maar ik had zoiets van het moet nu eenmaal, er zijn ergere dingen. Op de dag van de besnijdenis waren de zenuwen natuurlijk wel wat meer aanwezig. Met mijn vriendin naar het ziekenhuis gereden. Hier werd alles eerst wat schoongemaakt (oh ja, en je moet van te voren alles even goed scheren) en vervolgens ging een vrouwelijke arts samen met een vrouwelijke co-assistent (zo noem je dat toch?) aan de gang. De verdoving was eigenlijk het meest waardeloze van de hele ingreep. Een paar prikken in de basis van je penis is namelijk niet echt prettig en ik had dan ook moeite om te blijven ontspannen zoals me werd verteld. Maar daarna ging het eigenlijk prima. Ik heb niet meegekeken, de dames hun werk laten doen en ter afleiding maar wat gekletst met een derde arts. Ik heb echt amper wat van de ingreep gevoeld. Na 20-30 minuten waren ze klaar, werd mijn penis ingepakt in watten en verband en heb ik een eerste blik neerwaarts gewaagd. Het zag er allemaal wel erg gezwollen uit, maar dat had ik wel verwacht, mede door de foto's op deze site. De verdoving begon langzaam uit te werken en toen begon het toch wel wat gevoelig te worden. Een wat zeurende pijn. Aangeraden werd dan ook om wat paracetemol in te nemen, wat ik normaal echt nooit gebruikt. Vervolgens ben ik samen met mijn vriendin naar huis teruggelopen, wat gelukkig maar 10 minuutjes lopen was. Wat me wel wat tegenviel was dat ik echt een week rustig aan moest doen van de arts. Ik had zelf verwacht wat sneller weer te kunnen werken, sporten en zo, maar misschien was dat inderdaad wat te optimistisch van me. De zeurende pijn bleef aanwezig gedurende de dag, maar om te zeggen dat het veel pijn is nee. Op een schaal van 10, hoogstens een 2. Angst om voor het eerst te plassen had ik wel, dit heb ik zo lang mogelijk uitgesteld. Toen het moment dan toch echt onvermijdelijk was, schrok ik toch wel wat bij het aanzicht van mijn penis. De zwelling was behoorlijk dik en ook bloedde de hechtingen nogal. Het plassen zelf ging echter geheel pijnloos. Goed het zaakje weer ingepakt en omhoog leggen richting je navel. Wat strakkere, naadloze onderbroeken zijn ook zeker aan te raden, omdat de penis dan ook goed omhoog blijft liggen. Volgens het "instructieboekje" van het ziekenhuis, kon het verband de volgende dag er af, maar dit heb ik niet gedaan. Ik heb toch zeker een week met (steeds wat minder) verband gelopen, puur omdat dit wat meer ondersteuning bood en ik het zelf prettiger vond. Belangrijk is wel dat je regelmatig de hechtingsrand insmeert met vaseline. Ik vond het herstel wat langzaam gaan, de zwelling bleef redelijk lang aanwezig en ik had nog wel een aantal dagen steeds een beetje bloed in het verband. Dit kwam voornamelijk door erecties als ik naast mijn vriendin in bed lag. Deze erecties zijn toch wat pijnlijk als je penis vol hechtingen zit. Na een week ben ik weer gaan werken, dit ging op zich prima, alleen ben je je constant bewust van je besneden penis. Sporten (krachttraining) ben ik na een week of 3, 4 weer gaan doen. Voetbal heb ik zeker wel een maand uitgesteld.
Goed, qua seks... Na een week was ik toch wel nieuwsgierig en heb ik wat geprobeerd te masturberen. Dit was een erg frustrerend proces en ik denk achteraf dat ik beter niet zo vroeg had kunnen beginnen. Niet dat het nu allemaal niet goed hersteld is, maar de wondjes/hechtingen herstelden zo toch wat minder snel had ik het idee. Weer een week verder, weer wat geprobeerd, en na wederom een erg lang, frustrerend half uur, drie kwartier, toch een eerste keer klaargekomen. Dit voelde fantastisch, maar natuurlijk ook omdat je 2 weken niks hebt kunnen doen. Het vergt wat oefening, maar masturberen is nu (een half jaar na dato) net zo lekker als voorheen. Seks is lekkerder! Helemaal in vergelijking met de situatie met de vernauwde voorhuid, maar ook voordat dit probleem zich voor deed. En, mijn vriendin vindt het vrijen met besneden penis ook lekkerder.
Conclusie: Ik ben erg blij met de stap die ik heb genomen. Het is even erg lastig, maar nu ben ik zeer tevreden met mijn besneden penis. de pijn is mij 100% meegevallen. Een aanrader voor jongens die ook last hebben van een vernauwde voorhuid. Het is het niet waard om te lang hiermee door te lopen, helemaal niet als je je niet helemaal kunt laten gaan tijdens seks omdat het anders pijn gaat doen.