This site will look much better in a browser that supports web standards, but it is accessible to any browser or Internet device.
Rob (19 jaar)
Op mijn 15de ben ik naar de uroloog geweest omdat mijn voorhuid te krap was, destijds kreeg ik een zalfje mee en dat zou het verhelpen en mijn voorhuid minder krap maken.
Uiteindelijk was het op mijn 19de nog steeds ongemakkelijk en niet fijn en besloot ik om weer naar de uroloog te gaan. Hij en ik kwamen vrij snel tot de beslissing dat besnijdenis gewoon de beste optie was: Alleen resteerde er nog 1 vraag, hij leek stelde hem heel simpel maar eigenlijk vond ik dat niet: Naar wat voor verdoving gaat je voorkeur? Narcose, ruggenprik of plaatselijke verdoving (bij plaatselijke verdoving, geven ze 2 a 3 kleine prikken in de stam van je penis) Narcose zag ik niet zitten omdat ik geen zin hebt om 2 dagen van het pad te wezen en dan moet je naar mijn idee ook een beste prik in je arm krijgen, maar hier heb ik eigenlijk geen ervaring mee. En een prik in je ruggenmerg zag ik ook niet echt zitten. Daarom koos ik voor plaatselijke verdoving, de uroloog vond het een verstandige keuze maar daar heb ik zelf nog lang over nagedacht.......... Het positieve is dat je mag eten en dat je na de operatie gelijk weg kan.
2 weken later kon ik uiteindelijk onder het mes. 2,5 uur voor de operatie moest ik aanwezig zijn.... Wat ik persoonlijk niet echt patientvriendelijk vindt, aangezien ik die 2,5 uur niks gedaan hebt en alleen maar nadacht over de operatie. In het ziekenhuis werd mij alles uitgelegd en kreeg ik een mooi ziekenhuis bandje met m'n naam etc. erop, voor als ik misschien weg ging lopen.... op zulke momenten gaat dat toch door je hoofd. Maar als je dan in het ziekenhuis loopt en je ziet mensen zonder benen, verbrijzelde armen, kankerpatienten.... Dan heb ik gelukkig alleen maar phimosis en dan denk je er maar over na dat je vanavond gewoon weer lekker op de bank lig.
Uiteindelijk werd ik geroepen en kon ik een mooi steriel pakkie aantrekken. Waarna ze met een bed door het ziekenhuis gingen... moet je naar mijn idee echt een keer meemaken of toch niet??? Zodoende kom je bij de OK (operatiekamer), na allerlei checken of je nog allergieen etc. hebt. In de OK stelden ze mij erg op me gemak, muziekje ging op, 2 mensen gingen mij opereren en 1 iemand hield zich bezig met mij. Dus kon ik wel gezellig praten en werd ik afgeleid van de operatie. Ik had aangegeven dat ik wel een schot op mijn buik wou dat ik niet kon zien wat ze deden. Want naar mijn idee ga je het dan proberen te incasseren en dan is het volgens mij toch erger. Aan het begin kreeg ik 2 spuitjes verdoving in de stam van mijn penis..... de eerste was irritant maar totaal niet pijnlijk, de tweede was gevoelloos. Na een kwartier wachten checkten ze of de verdoving helemaal was gewerkt, dit was niet het geval dus gaven ze nog 2 spuitjes in de stam. Vervolgens weer een kwartier wachten, om weer te kijken of het al gevoelloos was. Toen begonnen te snijden, dit verliep allemaal pijnloos.
Tot dan ze gingen hechten.......... op sommige punten was het hechten totaal pijnloos maar sommige punten waren nog niet helemaal goed verdoofd en hierdoor waren er bepaalde dieptepunten... Ze twijfelden nog om mij toen in narcose of een injectie te geven maar ze hoefden nog maar 7 hechtingen, gelukkig waren er 4 hiervan pijnloos en 3 x was het nog flink tanden bijten. De doktoren gaven aan dat de verdoving niet helemaal goed bij mij werkte, normaliter is het na 2 injecties volledig gevoelloos. Na het hechten en verbinden werd ik naar de dagbehandeling gebracht. Hier was de enige verreiste nog dat ik ging plassen. Ik liep rechtstreeks uit m'n bed naar de wc, het verband eraf, plassen en weer nieuw verband erom en ik kon naar huis.
Al met al zal ik toch plaatselijke verdoving aanraden omdat het bij de meeste mensen wel volledig verdoofd, en anders moet je even doorzetten maar je mag wel gewoon eten, gelijk naar huis en bent niet ziek of iets dergelijks. Op dit moment zit ik op de bank en kan ik een beetje lopen maar ik vermoed dat het nog wel ongemakkelijk zal gaan voelen tijdens het bewegen.
Ik heb een afspraak over 6 weken met de uroloog en die zal gaan concluderen of de operatie gelukt is. En waarschijnlijk kan ik op dat moment weer geslachtsgemeenschap hebben...