This site will look much better in a browser that supports web standards, but it is accessible to any browser or Internet device.
Een documentaire over de besnijdenis van een 57-jarige man
Mijn naam is Jan, leeftijd 57 jaar. Vele jaren geen problemen, alleen qua hygiëne wat meer werk om het onder de voorhuid schoon te houden. Maar de laatste jaren kreeg ik regelmatig last van een ontstoken eikel ondanks goede hygiëne. Dit kwam omdat mijn voorhuid veel te lang was, hierdoor gaat het snel broeien onder de voorhuid met als gevolg ontstekingen. Hiertegen kreeg ik van mijn huisarts zalf voorgeschreven doch na enige tijd kwam de ontsteking weer terug. Verder kwam de voorhuid steeds strakker te zitten waardoor ik veel moeite moest doen om de voorhuid over de eikel naar achteren te schuiven. Ook kwamen er kleine kloofjes in de voorhuid, dit is nogal pijnlijk, bij het vrijen. De arts had direct een oplossing voor dit probleem: besnijdenis. Een poliklinische behandeling onder plaatselijke verdoving. Aanvankelijk was ik wat huiverig en zei tegen mijn uroloog dat ik hier nog even over wil nadenken. Het is toch niet zomaar wat.
Omdat er ook nog een andere operatie nodig was heb ik het besluit genomen om mij gelijk te laten besnijden. Deze ingrepen zouden plaatsvinden onder narcose. Een keuze kon ik maken uit volledige narcose of een ruggenprik Een duidelijke voorkeur had ik voor de ruggenprik omdat je er niet zo ziek van wordt.
Voor de ziekenhuisopname heb ik mij helmaal niet druk gemaakt. Door de narcose voel je er toch niets van. Ik ging met een instelling van wat moet, dat moet en wij zien wel hoe het gaat. Voor mij werd het drie dagen opname. Het schaamhaar moest ik thuis zelf al weg scheren.
In het ziekenhuis aangekomen kreeg ik na een intakegesprek een spuitje tegen trombose en een pilletje (15 mg movicox). Dit is een ontstekingsremmer en pijnstiller die 24 uur zou werken. Vervolgens werd ik naar de operatiekamer gebracht. Hier kreeg ik een infuus en de verdoving d.m.v. een ruggenprik. Van die ruggenprik voelde ik nog minder dan dat spuitje tegen de trombose. Aanvankelijk was ik een beetje duizelig van de narcose maar dit was na 5 minuten weer over. Bewust heb ik de hele ingreep meegemaakt, helemaal niet eng. Ik had ook kunnen kiezen voor een koptelefoon met muziek naar keuze of een licht slaapmiddel. Het duurde niet lang voordat ik was verlost van mijn te lange en te strakke voorhuid, ook het toompje is doorgesneden. Zeker vijf centimeter voorhuid is er verwijderd. Toen ik na de operatie mijn voeten weer kon bewegen, werd ik naar mijn kamer gebracht. Via het infuus kreeg ik nog antibiotica. Om de penis hadden ze een drukverband aangebracht dat 24 uur bleef zitten.
De volgende dag kwam een verpleegster het verband verschonen. Mijn penis en mijn scrotum waren behoorlijk gezwollen. Mijn penis was in slappe toestand nog dikker dan anders tijdens een erectie. Maar toch vond ik dat mijn pas besneden penis er goed uitzag. De uroloog had mijn penis vrij los besneden waardoor het over een tijdje weer mogelijk moet zijn om te masturberen en bij gemeenschap lijkt mij dit ook wel prettig. Nu begint het lange wachten.
Pijn heb ik niet veel gehad, alleen bij een erectie 's nachts of 's morgens vroeg. De uroloog adviseerde mij om hiertegen 's nachts een paracetamol te nemen. Dit heb ik enkele nachten gedaan maar dat hielp niet veel, ik werd toch 's nachts wakker. De hechtingen waren hier de oorzaak van.
Na tien dagen zijn er enkele hechtingen uitgevallen. Maar mijn scrotum en penis zijn nog een beetje gezwollen.
De twaalfde dag zaten er nog hechtingen die heb ik toen zelf maar succesvol verwijderd.
Na drie weken zijn er geen open wondjes meer. Alleen de rand onder de eikel is nog erg gevoelig. De zwellingen zijn helemaal weg en alles ziet er heel goed uit.
Na zes weken is alles geheel genezen. Nu ben ik heel tevreden over de besnijdenis.
| Foto's van de vijfde dag van mijn besnijdenis Acht dagen na mijn besnijdenis Tien dagen later Drie weken later Zes weken later Negen maanden later |